I'm an island of such great complexity.

Ik mag je liefhebben. Ik mag weer ‘houden van’.
Ik heb het altijd gemogen, tuurlijk. Maar toen het uitging voelde het onrechtvaardig, ook al ging hij wel door. Hij kon het niet hebben, hij wilde het niet weten. Ik had stiekem lief.
Ik zweeg er over. Liefdes die er al waren toen we nog samen waren waren ineens niet meer ok, een nieuwe liefde te pijnlijk.
Dus ik zweeg.
Vier maanden zijn verstreken, jij lijkt het te accepteren, er ok mee te zijn. We dronken met zijn drieën koffie. Of ik niet wilde laten zien dat we een stel waren. Prima. Eén keer.
We praten er over, jij praat ook over haar. Je lijkt je vrede te hebben gevonden.
En ik durf weer lief te hebben.
Ik dans over de straten. Nooit beseft hoeveel behoefte ik had aan de vrijheid van het uiten.

In: Relaties | | #