I'm an island of such great complexity.

Op de kaart zie je een man met gevleugeld zwaard en petasus (gevleugelde helm, zoals Hermes; God van de reizigers en boodschapper van de Goden) op een gevleugeld paard (pegasus, symbool voor creativiteit) door de wolken. Het gevleugeld zwaard is een symbool voor Excalibur, het zwaard van koning Arthur, het wapen dat indringers bestrijd en vrijheid herovert.

Zijn zwaard straalt bliksem af, het symbool van intuïtie en een plotselinge gebeurtenis. Een ‘flits van inzicht’. (¹) Het zwaard zelf staat voor vrijheid.

Het paard draagt een blauw tuig en zadel(band), en de ‘ridder’ draagt een blauwe helm. Blauw staat voor water en de bijbehorende associaties daarbij zijn emotie, creativiteit, intuïtie, reiniging, vriendschap, vruchtbaarheid, geluk en het einde van iets. (Een hoop ;O.o en ik ken ze nog niet uit mijn hoofd )

Sleutelwoorden: Direct, bot, autoritair, logisch denken, een onverwachte situatie, een belangrijke gebeurtenis, nieuwe ervaringen, snelle actie, snelle oplossingen, leiderschap, ambitie, vertrouwen, zonder angst, assertiviteit, snelle verandering, nieuwe ideeën, persoonlijk advies, systematische probleemoplossing, kracht, galant, bescherming in een moeilijke periode.¹)

Myeah. Het eerste, en enige, waar ik aan denk is de laatste druppel van Jurjen vandaag. Ik was zijn botheid, cynisisme en gebrek aan emotie tonen gewoon zat. Enkele dagen geleden schreef ik het credo der heksen (²)(hetzij iets aangepast) over in mijn BdS, en bleef het volgende zinnetje in mijn hoofd hangen: ‘With a fool no season spend, or be counted as his friend.’ die daar staat als ‘Laat je niet met de dwazen in,
‘t is slecht voor jezelf en heeft geen zin.’.

Ik krijg het niet uit mijn hoofd, nu weet ik waarom het knaagt.
Na een opmerking richting @rave was het gewoon even teveel. Ik hoorde van meer dat ze zich aan zijn gedrag ergerden, en nu direct aan iemand gericht was het gewoon teveel. @P bleef aandringen dat ik het zou blijven proberen met Jur, het zonde was zoveel jaren samen weg te gooien, maar het moet wel van twee kanten komen, en ik ben klaar met mijn energie er in te steken zonder dat het wat oplevert.

Het spijt me dat de vooruitgang dat hij geboekt had toen we nog samen gingen volledig is verdwenen. Hij wilde zelfs hulp zoeken, maar dat zal er met zijn huidige vriendin niet inzitten*. Of zij moet drastisch veranderen, en hij het weer toegeven voor zichzelf. Zolang hij er plezier uit haalt zit er sowieso geen vooruitgang in.

Het is in ieder geval mijn zaak niet meer, en ik ben klaar met Jurjen. Iedere keer weer die pijn is hij niet waard. Ik bevrijd mijzelf van dat, want het is slecht voor mezelf, en heeft geen zin.

*nee, dit is geen jaloezie. Dit is een constatering naar een conclusie die zij zelf had gemaakt, die vrienden van mij kennen. En dit betekend ook niet dat, zelfs al ging hij niet met haar, ik alsnog met Jurjen om wil gaan

2 Comments | In: Relaties, tarot | tags: Hofkaarten, Zwaarden. | #

Nu ik eindelijk een beetje begin te settelen zweven er weer een hoop vragen door mijn hoofd, alsof rust me niet gegund is. Maar wel vragen die er toe doen en bepalend zijn voor het verdere verloop van mijn leven.
Wil ik hier wel wonen? Wil ik deze relatie wel? Wil ik in hetzelfde huis wonen? Wil ik wel studeren? Wil ik wel studeren wat ik nu ga studeren? Ook als ik niet kan werken? Nooit meer kan werken? Hoe ziet mijn toekomst er uit? Hoe lang zou ik nog normaal kunnen lopen? Überhaupt kunnen lopen? Wil ik werken? En zelfs als ik wil, kan ik dat? Part-time? Wanneer wil ik kinderen? Hoeveel? Zie ik mezelf kinderen hebben met mijn huidige vriend? Oud worden? Uit hoeveel mensen zou mijn gezin bestaan? etc etc etc

Ik ben er zelf over uit, ik bedoel, ik wil eerst beter in het geld zitten voor ik drastisch dingen verander, maar het lijkt er op dat ik zelf wel weet wat ik wil. Ik weet niet of ik wel wil studeren, ik wil wel, maar om het studeren. Grote kans dat ik niet kan werken, of misschien zelfs mijn studie niet kan redden. En het voelt als tijdverspilling. Maar het studeren zelf lijkt me fijn. En ik wil vroeg kinderen. En ik gok dat ik een huismoeder wil worden. En al die dingen worden blijkbaar erg vreemd gevonden.

‘Waarom?’ ‘Wil je niet studeren?’ ‘Een huisvrouw worden? Vroeg kinderen? Dat kan écht niet!’ Ik ben gek, onverstandig, onredelijk, ongeëmancipeerd, nepfeminist, etc etc.
Maar behalve het aspect van persoonlijke ontwikkeling zie ik niet waarom ik zou _moeten_ studeren. Zeker niet gezien de kans heel groot is dat het me A) niet eens lukt en B) ik hoogstwaarschijnlijk niet ga werken.
Ik heb daadwerkelijk gekeken naar wat haalbaar was, of ik mezelf _ergens_ mee bezig kon houden, als ik inderdaad vroeg kinderen zou willen hoeveel dat zou kosten, of het haalbaar zou zijn (en ja, ik heb alle kosten voor de eerste 3 jaar en scholen bekeken, en ja, dat kost veel tijd, en nee, dat valt heel erg mee hoe hoog dat is.) Ik word gelukkig niet bekogeld met ‘berichten dat ik nog net mijn eigen kont kon afvegen en dat ik toch beter eerst aan mijn carrière kan denken.’ zoals sommigen op Moederwordenvoorje25ste.nl e.d.
En ik dacht dat feminisme en emancipatie was dat vrouwen de mogelijkheid hadden hetzelfde te doen als mannen, niet het _moeten_.

Maar ja, daar ben ik veel mee bezig. Met daarmee omgaan, er mee omgaan dat ik mijn wens een tijd moet uitstellen (zodat er meer speling is met geld, een stabielere relatie (want langer), etc), het plannen van mijn toekomst, en dit bespreken met het vriendje. Op een of andere manier blijft mijn hoofd vragen stellen en niet weer voor verassingen komen te staan. Alsof ik niet veel tijd meer heb, terwijl ik pas 22 ben. =| En heb het gevoel dat ik de enige ben van mijn leeftijd.

No Comments | In: Dagelijks leven, Relaties | | #

Geef je wachtwoord om reacties te bekijken | In: Mijn verleden, Relaties, Vrienden | | #

Ik mag je liefhebben. Ik mag weer ‘houden van’.
Ik heb het altijd gemogen, tuurlijk. Maar toen het uitging voelde het onrechtvaardig, ook al ging hij wel door. Hij kon het niet hebben, hij wilde het niet weten. Ik had stiekem lief.
Ik zweeg er over. Liefdes die er al waren toen we nog samen waren waren ineens niet meer ok, een nieuwe liefde te pijnlijk.
Dus ik zweeg.
Vier maanden zijn verstreken, jij lijkt het te accepteren, er ok mee te zijn. We dronken met zijn drieën koffie. Of ik niet wilde laten zien dat we een stel waren. Prima. Eén keer.
We praten er over, jij praat ook over haar. Je lijkt je vrede te hebben gevonden.
En ik durf weer lief te hebben.
Ik dans over de straten. Nooit beseft hoeveel behoefte ik had aan de vrijheid van het uiten.

1 Comment | In: Relaties | | #

Wat is de obsessie met ‘de eerste’ willen zijn voor sommige mensen?
Als eerste met iemand ergens heen willen, de eerste met wie je iets doet, de eerste ‘zijn’ bij iemand. Waarom?
Bij polygame relaties zie je soms ook dat sommigen zich er erg aan hechten ‘primair’ te zijn. Ik zit op dit moment in een relatie waar ik tweede primair ben, maar mijn vriend dat blijkbaar niet durft te zeggen tegen zijn andere vriendin, omdat zij het alleen goed vind als ze ‘meer’ is.
Ze moet alles ‘eerst’. Seks eerst, uit eerst, vakantie eerst, bepaalde stad (MIJN stad -gromt en houdt vast- XD) eerst, alles eerst. En daar hecht ze enorm veel waarde aan. Het voelt als een wedstrijd waar iemand me zonder mij te vragen voor heeft ingeschreven – want dat had ik niet verwacht, noch om gevraagd.

En, ik vind eersten ook leuk. Echt leuk. Zeker op vakantie gaan naar Berlijn om hem de stad te laten zien van mijn kant, de stad waar ik wil wonen. Maar: ‘Ja maar wij zijn nog niet naar Berlijn geweest.’

Toegegeven, een ‘onschuldig’ persoon trekt me meer, die eerste zijn met bepaalde dingen en de heftige reactie daar op vind ik geweldig, zeker in kinky context. Het geeft een extra edge. Ik geef er niet de voorkeur aan, ik ga er niet om zeuren als het niet zo is, het is gewoon een leuk extraatje soms.

Wat is dat met de eerste, dit zijn kleine voordelen, maar ik zie het vaak. Niet alleen binnen relaties, maar overal. Competitiedrang? Wedstrijdgevoel? Is het een soort oerdrang om de alpha te zijn? In relaties om toch je nageslacht te verzekeren?

Wat denk jij? En heb jij dat ook?

8 Comments | In: Filosofisch, Kinky, Poly, Relaties | | #

Dus, dit is dan mijn eerste post hier. Helaas geen leuk zelfinzicht of filosofisch stukje, maar vooral een klaagzang van mijn kant.

Ik ben ziek, en niet zo’n beetje ook. En ik voel me behoorlijk eenzaam. Nu gebeurd dat wel vaker, maar als je de hele dag niets doet behalve tv staren en twitter refreshen (want veel meer tekst kan je niet aan, dus een forum of boek gaat ECHT niet), je seizoen 1 van Big Love wel weer hebt gezien, vraag je je af waar die vrienden zijn die er zo voor je zijn. Je vriend zit bij zijn andere vriendin omdat die nogal overhoop ligt van het feit dat ze (zo snel) met een ander gespeeld heeft, een is weer terug in Engeland, een ander is druk met games en ander vriendinnetje van vriend, een enorme lijst is druk bezig met school en wel een leven hebben. Dus ja, megadip.

Binnenkort coding leren van vriendje, nou ja, dat is het plan. Dat is zodra ik niet meer onder de pijnstillers zit, want ik kan nu al niet meer mijn gedachten volgen en dingen opslaan. En dan maar zelf dingen doen. Donderdag met Pep hele huis ondersteboven halen, poetsen en EINDELIJK eens af-inrichten. Misschien waag ik het zelfs om naar de IKEA te gaan later. Eerst maar eens de kringloop. Veel leuker.

Misschien dat mensen dan wel komen. Een housewarming. Een verjaardagsfeestje. Mijn huis, daar was altijd wel iemand. Mensen kwamen hier graag, voelden zich thuis, gewenst, verwend en kwamen dan ook vaak. Iedereen verhuisd, heeft het ineens enorm druk met school, of geen geld. Nou, dat kan ik me voorstellen, ik had ook die momenten, maar het zou fijn zijn als dit weer werd als het hier was. Niet alleen Jurjen is uit huis, maar ook de hele geest van dit huis.

Café Mrkwrdg, tijd om er weer eens werk van te maken.

2 Comments | In: Gezondheid, Vrienden | tags: beloftes, huis, leren, vriendschap. | #