januari 20th, 2010
Mogen liefhebben.
Ik mag je liefhebben. Ik mag weer ‘houden van’.
Ik heb het altijd gemogen, tuurlijk. Maar toen het uitging voelde het onrechtvaardig, ook al ging hij wel door. Hij kon het niet hebben, hij wilde het niet weten. Ik had stiekem lief.
Ik zweeg er over. Liefdes die er al waren toen we nog samen waren waren ineens niet meer ok, een nieuwe liefde te pijnlijk.
Dus ik zweeg.
Vier maanden zijn verstreken, jij lijkt het te accepteren, er ok mee te zijn. We dronken met zijn drieën koffie. Of ik niet wilde laten zien dat we een stel waren. Prima. Eén keer.
We praten er over, jij praat ook over haar. Je lijkt je vrede te hebben gevonden.
En ik durf weer lief te hebben.
Ik dans over de straten. Nooit beseft hoeveel behoefte ik had aan de vrijheid van het uiten.
januari 10th, 2010
Snowman of Doom!
Mini sneeuwpop voor voor mijn raam, waar de sneeuw maar niet wil komen door de drie muren en ketelruimte enzo.
He goes rwar! (which is not only I love you for dinosaur, but also snowmen).
Door de tonsillitis en -met dank aan de medicatie en ziekte- gebrek aan weerstand kon ik niet lang buiten blijven. Maar lang genoeg om deze te maken en sneeuwballen naar Guinness te gooien en haar achter sneeuwballen aan te laten rennen. XD
Oh, en hij is ca 20 cm hoog XD
- Picture taken from inside the house
januari 9th, 2010
De eerste zijn.
Wat is de obsessie met ‘de eerste’ willen zijn voor sommige mensen?
Als eerste met iemand ergens heen willen, de eerste met wie je iets doet, de eerste ‘zijn’ bij iemand. Waarom?
Bij polygame relaties zie je soms ook dat sommigen zich er erg aan hechten ‘primair’ te zijn. Ik zit op dit moment in een relatie waar ik tweede primair ben, maar mijn vriend dat blijkbaar niet durft te zeggen tegen zijn andere vriendin, omdat zij het alleen goed vind als ze ‘meer’ is.
Ze moet alles ‘eerst’. Seks eerst, uit eerst, vakantie eerst, bepaalde stad (MIJN stad -gromt en houdt vast- XD) eerst, alles eerst. En daar hecht ze enorm veel waarde aan. Het voelt als een wedstrijd waar iemand me zonder mij te vragen voor heeft ingeschreven – want dat had ik niet verwacht, noch om gevraagd.
En, ik vind eersten ook leuk. Echt leuk. Zeker op vakantie gaan naar Berlijn om hem de stad te laten zien van mijn kant, de stad waar ik wil wonen. Maar: ‘Ja maar wij zijn nog niet naar Berlijn geweest.’ 
Toegegeven, een ‘onschuldig’ persoon trekt me meer, die eerste zijn met bepaalde dingen en de heftige reactie daar op vind ik geweldig, zeker in kinky context. Het geeft een extra edge. Ik geef er niet de voorkeur aan, ik ga er niet om zeuren als het niet zo is, het is gewoon een leuk extraatje soms.
Wat is dat met de eerste, dit zijn kleine voordelen, maar ik zie het vaak. Niet alleen binnen relaties, maar overal. Competitiedrang? Wedstrijdgevoel? Is het een soort oerdrang om de alpha te zijn? In relaties om toch je nageslacht te verzekeren?
Wat denk jij? En heb jij dat ook?
januari 9th, 2010
Café Mrkwrdg.
Dus, dit is dan mijn eerste post hier. Helaas geen leuk zelfinzicht of filosofisch stukje, maar vooral een klaagzang van mijn kant.
Ik ben ziek, en niet zo’n beetje ook. En ik voel me behoorlijk eenzaam. Nu gebeurd dat wel vaker, maar als je de hele dag niets doet behalve tv staren en twitter refreshen (want veel meer tekst kan je niet aan, dus een forum of boek gaat ECHT niet), je seizoen 1 van Big Love wel weer hebt gezien, vraag je je af waar die vrienden zijn die er zo voor je zijn. Je vriend zit bij zijn andere vriendin omdat die nogal overhoop ligt van het feit dat ze (zo snel) met een ander gespeeld heeft, een is weer terug in Engeland, een ander is druk met games en ander vriendinnetje van vriend, een enorme lijst is druk bezig met school en wel een leven hebben. Dus ja, megadip.
Binnenkort coding leren van vriendje, nou ja, dat is het plan. Dat is zodra ik niet meer onder de pijnstillers zit, want ik kan nu al niet meer mijn gedachten volgen en dingen opslaan. En dan maar zelf dingen doen. Donderdag met Pep hele huis ondersteboven halen, poetsen en EINDELIJK eens af-inrichten. Misschien waag ik het zelfs om naar de IKEA te gaan later. Eerst maar eens de kringloop. Veel leuker.
Misschien dat mensen dan wel komen. Een housewarming. Een verjaardagsfeestje. Mijn huis, daar was altijd wel iemand. Mensen kwamen hier graag, voelden zich thuis, gewenst, verwend en kwamen dan ook vaak. Iedereen verhuisd, heeft het ineens enorm druk met school, of geen geld. Nou, dat kan ik me voorstellen, ik had ook die momenten, maar het zou fijn zijn als dit weer werd als het hier was. Niet alleen Jurjen is uit huis, maar ook de hele geest van dit huis.
Café Mrkwrdg, tijd om er weer eens werk van te maken.
Cy-V
Laatste reacties